De reis naar de Camargue

Dit wordt een lange post...

De reis naar de Camargue was héél leuk. Maar fotografisch viel het eigenlijk dik tegen! Ook de waarnemingen vielen tegen. We gingen echt niet om vogels te kijken, zoals de meeste Vlamingen die naar daar gaan. Ik wilde echter wel zoveel mogelijk soorten planten, amfibieën, reptielen zien en fotograferen. En natuurlijk ook flamingo's en steltkluten. Want van steltkluten ben ik al fan vanaf ik ze zag in Portugal op erasmus.

Maar... Fotograferen in de Camargue viel dus tegen. Een aantal oorzaken:

- 2 van de 9 dagen heel slecht weer, de hele dag regen

- héél veel wind, meestal al vanaf zonsopkomst

- onze gîte lag eigenlijk erg ver van de mooie stukken

- bijna niks te zien: geen 10 vlindersoorten, slechts 2 soorten amfibieën, 1 reptiel, 1 libel

Gelukkig heb ik me vermand. 's Nachts gaan zoeken naar roepende amfibieën, overdag zonnende reptielen zoeken, ook in de regen fotograferen, elke dag om 7u kijken of er wind of licht is, tegen het mooie avondlicht naar het vogelpark gaan, ...

Hieronder de beste foto's. Een hele hoop ligt nog op verwerking te wachten. Zo heb ik nog een hele troep landschappen liggen die als HDR moeten worden verwerkt. Dat zal waarschijnlijk nog wel even duren...

De foto's:

De iberische meerkikker. Kwakend is niet gelukt, helaas...

Zuideuropese boomkikker. Die is wel kwakend gelukt! Ze kwaken van in 't water en vanop het land. Vooral vlak voor en na zonsondergang. De kwaak-foto is dus 's nachts gemaakt, met twee flitsers en Martine als flits- en softbox-vasthoudster. Dit is gemaakt met de 300mm + 1,4 extender (geleend) + tussenringen. Ik wilde ook nog een beeld maken van nog lager, maar dat lukte helaas niet. Hij sprong weg. Erna had ik nog 2 of 3 nachten om het opnieuw te proberen, maar helaas maaiden ze toen het gras van de bermen. De hele sloot vol met gras en ook een hoop kikkertjes doodgemaaid (1 roepend mannetje erna, ipv 3-4 ervoor). In de andere slootjes zaten ze niet kwakend en mooi...

Avondkoekoeksbloem. De kroonbladeren openen zich ook echt pas 's avonds!

Bloemkoolsprinkhaan. Een groot beest!

Wolkjes :-)

Beverratten zitten ginder héél veel! Deze was niet bang in het vogelpark. Martine had 'm ontdekt: hij kroop 30 cm voor haar voeten uit het water. We hebben zelfs een David-Attenborough-filmpje gemaakt (volgt later). Het beest vrat zich een weg door het riet, maar zat vaak echt tussen en in het gras. Er was ook niet meer zo veel licht, dus ISO 800, invulflits, diafragma volledig open en dan was het 1/200.

Plantjes waarvan ik de naam ben vergeten (maar het is opzoekbaar: Blablabla draba was het)

Ook rood guichelheil dus:



HDR-landschapje (niet perfect...)

Tot slot natuurlijk nog flamingo's (ook in 't vogelpark).

Camargue!

Morgen (donderdag) vertrek ik met Martine naar de Camargue...
Fotograferen is het doel! Ik hoop dat het dan ook fatsoenlijk lukt. Als het weer een beetje meezit, en ginder de vogels niet veel schrik hebben, kom ik hopelijk thuis met vette foto's!
Ik wil natuurlijk ook veel zien, erg veel zien. Liefst fotografeerbare beesten. Kikkers, padden, schildpadden, vlinders, libellen, plantjes en hier en daar een vogeltje.
Ik heb de lat hoog gelegd (van zoveel mogelijk soorten écht goeie foto's), nu moet ik 't nog waarmaken. Stel dat mijn body kapot gaat door zout water, alles gepikt wordt, het de hele tijd stortregent of heel hard waait... De lat en mijn verwachtingen liggen hoog, de drang naar een intensieve vakantie is groot. Brr, om kippenvel van te krijgen!
Hopelijk over twee weken veel meer!
(Tips altijd welkom)

Tuinentocht

Deze week ging ik met mijn huisgenoot Daan Dekeukeleire op tocht: zijn eigen tuin (speenkruid en maarts viooltje) en de tuin van Chis en Annais (Kegelmorielje (!)).

Niet makkelijk (wind!), en ik smolt in de hitte van de serre waar de paddestoel stond. En ik miste de eerste boerenzwaluw!

Pissebed

Vanavond met Daan de Porcellio spinicornis gefotografeerd die in de keuken zat. Echt buiten in 't donker, scherpstellen met pillamp (Fenix LD20 :-)) en twee flitsers...

Heikikkers

Afgelopen zondag trok ik met Klaas en Danny naar het Groot Schietveld. Doel: Heikikkers. De mannetjes worden in het voorjaar één weekje blauw. Lang niet alle mannetjes zijn echt felblauw, en het duurt maar een week. Kwestie van wat geluk en op het juiste moment gaan. Gelukkig kent Danny dat gebied op zijn duimpje. Hij weet er ook alles exact zitten ("Hier rechts zit dadelijk roodborsttapuit"). Het weer zat wat tegen, en dan roepen de heikikkers niet. Dan zijn ze dus nog moeilijker te vinden. Daarbij waren ze al een week bezig met roepen, en overal waren al eieren te vinden. De voortplantingstijd liep dus echt op zijn einde. Eerst dan maar "snel wat adders gaan fotograferen". Héél erg leuk, ook gevaarlijk, en fatsoenlijke resultaten:



Toen vonden we gelukkig toch ook nog heikikkers. Een nat pak, zonnekap vol water, rijstzak kletsnat. Maar wel leuke foto's!

Schedeltjes

Eindelijk heb ik nog eens fatsoenlijke foto's gemaakt... Ik ben met ongeveer alle foto's tevreden, en ondertussen toch al een 6-tal soorten die courant in braakballen voorkomen.

Krokussen 2

Vandaag mét zon, maar slechts enkele bloemen stonden een klein beetje open. Daarbij kwam nog dat ik slechts 8 minuten tijd had (2 min 12 sec tussen eerste en laatste foto), en dat het echt wel waaide...
ISO 320, en zo dicht mogelijk gaan. Iets te dicht, want de top van de stamper is niet helemaal scherp.
Weer een slechte foto, 't is godgeklaagd! Sam maakt me jaloers!

Krokussen

Slechts één half-goeie foto. Regenachtig, geen licht, door wind bewegende bloemen... Een tegenvaller voor Maarten en mezelf.

Sensor Poetsen

Een grote sensor wordt vuiler. Logisch, want hij is groter!

Mijn sneeuwklokjesfoto's zijn zo gemaakt:

Toen ik de eerste keer kuiste (sensorswab met eclipse-vloeistof), schoot ik in de lach:

En op 't einde (7 keer gekuisd) zag het er goed uit:

Uiteraard poets ik dan ook ineens mijn spiegel en matglas, en het spiegelhuis. Dat scheelt wel duidelijk. Ik gebruik de eerste keer een (dure: 2,7 euro 't stuk) sensorswab, en daarna altijd stofvrije doekjes (Pec-pad, 9,35 euro voor 100).

De methode van deze testfoto's is eenvoudig: een foto nemen van een verlicht object op 5 cm afstand van je lens met diafragma volledig dicht, scherpstelling (manueel) op het dichtstbij en bewegen tijdens te opname. Dan kan je je stofjes goed zien. Daarna in Photoshop "automatic levels" en je krijgt bovenstaande beelden (Appel-Shift-L). Dan springt het stof er duidelijk uit!

Sneeuwklokjes

Met Bart gisteren sneeuwklokjes gaan fotograferen. Het weer zat niet mee, we fotografeerden een tijdje in de regen zelfs... De sluitertijden swongen (swingden?) de pan uit, dus de iso ging omhoog (320 tot 800 heb ik gebruikt). Gelukkig bestaan statieven, spiegelopklap en draadontspanners!

In nabewerking heb ik héél veel stofjes moeten wegwerken... Ik ga dus mijn sensor maar eens kuisen... Verder een belangrijk detail: de groene delen van sneeuwklokjes zijn een vaal grijs-blauw-groen. In nabewerking heb ik soms de neiging om de kleuren wat mooier te laten worden, maar dan lijkt het in 't geheel niet meer op een sneeuwklokje (zie minifoto)...

Bart vind de eerste niet goed, maar ik vind 'm net de beste! Wat vinden jullie?