Portretjes

Ik kocht een tweedehands portretlens, met de bedoeling een aanvulling te hebben op de 50/1,8 voor "weinig-licht-binnen-fotografie" van mensen. Deze nieuwe lens, de 100/2 overtreft mijn verwachtingen. Ze is nòg scherper dan ik had verwacht. Enfin, van zo'n lens verwacht je twee dingen: SUPERscherp bij een paar stops diafragmeren (dus f/4-5,6) en wat soft bij f/2, wat bij f/2,8 al heel goed opgelost is. Niet juist dus voor deze lens. Vlijmscherp, ook op f/2.

Meteen Nik Software's Silver Efex Pro wat uitgetest en het effect is wonderlijk. Enfin, ik heb erg weinig ervaring met Zwart-Wit, én met portretten, én met Siver Efex Pro. Maar toch vind ik dat het beeld er mag zijn.

Technisch: flits op toestel en flits op tafeltje (naar boven gericht). Beide flitsers voorzien van een snel-snel gemaakte diffusor uit papier en plakband.

Kempenland bis

Vorig jaar maakte ik een mislukte foto in Gontrode van een kikkertje op een blad. Toen was er te weinig licht en was de kikker bewogen. Sluitertijd toen was 1 seconde. Nu was de sluitertijd 1/15 (door iets meer licht, grotere opening en vooral hogere iso!). Wel de nodige scherpte en een gelijkaardig beeld. Iets te krap wel. Dat kwam omdat de kikker te groot was en ik geen mooi groot blad kon vinden. En de kikker moest ook licht van kleur zijn, want met een donkere kikker komt het niet mooi uit.

Ik hoop dit beeld nog eens te maken, en dan wel exact zoals ik het wil: iets groter blad, iets kleinere kikker, zelfde onscherpte in het blad en de kleuren ook 't zelfde als hier.

Kempenland

Ik denk dat ik zelf vind dat dit mijn beste paddenstoelenfoto ooit is... Op pad met Danny is altijd een belevenis!

Hallerbos

Vandaag met Jonas Dreesen en Arnout Vanderhaegen naar 't Hallerbos geweest. Jammer dat we niet meer tijd hadden, want 't was vetjes!

Opnieuw héél mooie vliegenzwammen! En ik trok ook nog een waaiertje of iets van die strekking.

Vervolg Paddo's in Zutendaal

Oorlepeltje. Heel klein, en groeiend op denneappels (met Helicon Focus opnieuw). En dan het hand van m10, met een kleefsteelmycena. Geef toe, hij steelt zijn naam!

Eindelijk echte paddenstoelen!

Gelukkig is het nu vakantie, is het paddenstoelenseizoen volop aan de gang, en is er ondertussen wél veel te zien en te vinden!

In het bosje op het eind van de straat waar m10's ouderlijk huis staat (Limburg), vond ik zoveel dat het jammer was dat ik niet méér tijd had. Hier enkele foto's:

(bovenstaande foto is opnieuw een "stack" met Helicon Focus)

(bovenstaande foto is een HDR, maar nog lang niet perfect. Gewoon te moe op 't moment, morgen mss opnieuw :-))

Focus-stacking

Ik testte Helicon Focus eens uit, met nootjes. 37 foto's, telkens een beetje andere scherpte. Diafragma was altijd 6,3. Dat programma plakt alle scherpe stukjes aan elkaar, en zo heb je een enorme scherptediepte! Hier dus een voorbeeldje. Ik zeg niet dat het bij deze specifieke foto een beter effect heeft, maar het laat wel zien wat de mogelijkheden zijn.

De eerste foto is één van die 37, de tweede is het beeld na Helicon Focus. Verder volledig onbewerkt!

Fotobewerking: een voorbeeldje

Een digitale foto kan je bewerken. Een analoge dia niet, tenzij je hem digitaliseerd.
Logisch.
Ik durf zelfs méér zeggen: een digitale foto MOET je bewerken. Dat kan meteen ìn de camera*, of daarna in het zogenaamde "post-processing" (PP). Fotograferen doe ik altijd in RAW, zoals het hoort. Dan kan je die parameters nog aanpassen en vertrek je van het 'oer'-beeld.
Goed, een voorbeeldje.
Vandaag ging ik met Danny naar Brouwersdam om visetende zeehonden te fotograferen. Dat is niet optimaal gelukt wegens te korte telelens, maar af en toe kwam er een steenlopertje of iets anders voorbij, en deze bleef niet te ver zitten. De foto is lichtjes gecropped.
VOOR bewerking:

NA bewerking:

Ik leg nu stapje per stapje uit hoe ik deze foto heb bewerkt met Aperture (vergelijkbaar met Adobe Lightroom). Eerst en vooral de witbalans. Die klopt hier niet erg goed. Die staat bij mij standaard op gewoon zonlicht, altijd. Een steenloper heeft een witte buik, dus ik zeg tegen Aperture: DIT is wit. Punt. Aperture verstaat mij, en maakt er dan ook wit van:

boven: voor
onder: na
verder onder: daar klik ik dus.




Dan kijk ik of er overbelichte en onderbelichte stukjes zijn. Dat doe ik door een bepaalde ingebouwde functie (OPTION-SHIFT-H) die ik in één van mijn muisknoppen heb geprogrammeerd te activeren.
Dan zie ik dit:

En dan weet ik: geen probleem!
Ik verschuif met de balkjes "recovery", "exposure" en "brightness" en met de balk "highlights":


Goed. Nu de kleuren verder optimaliseren:
Een beetje extra contrast, een beetje "definition" (een soort lokaal contrast), een klein beetje saturation en nog wat vibrance.

Merk ook op dat ik met het pipetje bij "white" nogmaals de witte buik heb aangeduid. Blijkbaar zaten er nog wat roze-rode tinen in!

Dit alles zorgt echt voor een duidelijke verbetering.


De donkere delen ("shadows") mogen ook iets lichter. Daarvoor dient het schuivertje uiteraard! (zelfde screenshot als zonet, onder highlights):


Ok. We zijn er stillekesaan.
Er zit nog een schuivertje onder Highlights & Shadows: Mid Contrast. Erg nuttig. De "Low" en "High tonal width" heeft zeker ook nut, maar die heb ik hier niet gebruikt.


Oef! Bijna klaar!
Ik gooi er daarna nog een ruisfilter over (Dfine, van Nik Software) en nog een ander type filter: de Brilliance-filter in Color Efex Pro, weerom van Nik Software. Die geeft net een sprankeltje meer!
Vooral bij geen enkele filter of instelling overdrijven is eigenlijk de boodschap.
Vragen en opmerkingen uiteraard meer dan welkom!

* Een foto in RAW kan je pas bekijken als je er een witbalans en enkele parameters op toepast: bijvoorbeeld witbalans op zonlicht, contrast op neutraal, verzadiging op +1. Een JPG heeft dus altijd al een toepassing van die parameters gehad, en is dus altijd bewerkt.
Verder werkt ongeveer elke analoge natuurfotograaf op diafilm. Hij zal voor mooie bruin en rood-tinten een Kodak-filmpje gebruiken. Voor mooie groentinten kiest hij voor een Fuji-filmpje. Dus maak je geen illusies: IEDEREEN bewerkt op één of andere manier zijn foto's!

Maten en gewichten

Deze keer geen foto's. Ik kocht een nieuwe fotorugzak, en heb van de gelegenheid eens gebruik gemaakt om te wegen wat ik eigenlijk allemaal meesleur.

Standaard is dat:

Body, macrolens, telelens, groothoeklens, flitsen, rijstzak, reflectieschermen en natuurlijk statief. Ook nog wat kleine accesoires zoals reservebatterijen, hoekzoeker, ... Doe eerst eens een gok naar het totaalgewicht, dan weet je straks of je in de buurt zat.

En dat alles tot voor kort in de Lowe Pro Photo Trekker Classic; en sinds vandaag in de Tamrac Expedition 7x. Géén Lowe Pro deze keer dus!

De nieuwe tas is iets minder groot binnenin en heeft minder plaats voor rijstzakken, jassen, enz. Ze weegt ook 634 gram méér. Maar toch kocht ik ze, vanwege het véél beter draagsysteem dan mijn oude tas. Lowe Pro heeft ook van die tassen, maar die zijn duurder, ook tweedehands.

Goed, gewichten nu:

In totaal (ook incl statief) neem ik 13,1 kg mee! Soms gaat nog een tweede rijstzak mee, dan komt er een kilo bij.

Jeroen wees me al op GuraGear. Héél interessant, maar wel meer dan dubbel zo duur (weliswaar een kleine kilo lichter).

Helaas ook slecht nieuws: Een kapotte flits. Mijn 2de flits ging stuk op de dag dat ik mijn 3de flits kocht. Dus ik heb er opnieuw slechts 2 werkende. Ooit uitgelopen batterijen (vorige eigenaar), en stuk dus. Gelukkig is de vader van m10 héél bedreven, en samen zijn we erin geslaagd de flits open te maken, de juiste contacten te lokaliseren, draadjes te solderen en te testen of hij nog werkt als hij externe voeding via die draadjes krijgt (6 Volt). Alles werkt nog! Nu is het kwestie van een batterijpak te maken waar vier AA's inkunnen en die te verbinden met die draadjes. Dan heb ik weer 3 flitsers! Toch nog goed nieuws dus.

Adder

Niet onder het gras, wel op het zand!
Ik heb nog véél te vertellen over de zomer, ook fotografisch, maar nu geen tijd (en zin...).
In 't kort: compactje meegenomen op 3-weken-fietstocht-naar-Berlijn, naar de Moezel (en daar vergeten), en nog een paar locaties voor ik 'm kwijtspeelde. Met "de grote" helaas bijna de hele vakantie niks gedaan.
Tot vorige week, met Danny!
Adder!
Diafragma is hier het maximum: 3,5. Vandaar de kleine scherptediepte.
Verder nog: polafilter, rijstzak, reflectiescherm (sunfire kleur, van lastolite, extreem handig ding), assistent die dat laatste vasthield.
Verder deden Brecht, Bert, Stephanie en Karel ook vrolijk mee, waarbij het opviel hoeveel schrik we toch van 't beest hadden :-).