Een digitale foto kan je bewerken. Een analoge dia niet, tenzij je hem digitaliseerd.
Logisch.
Ik durf zelfs méér zeggen: een digitale foto MOET je bewerken. Dat kan meteen ìn de camera*, of daarna in het zogenaamde "post-processing" (PP). Fotograferen doe ik altijd in RAW, zoals het hoort. Dan kan je die parameters nog aanpassen en vertrek je van het 'oer'-beeld.
Goed, een voorbeeldje.
Vandaag ging ik met Danny naar Brouwersdam om visetende zeehonden te fotograferen. Dat is niet optimaal gelukt wegens te korte telelens, maar af en toe kwam er een steenlopertje of iets anders voorbij, en deze bleef niet te ver zitten. De foto is lichtjes gecropped.
VOOR bewerking:
NA bewerking:
Ik leg nu stapje per stapje uit hoe ik deze foto heb bewerkt met Aperture (vergelijkbaar met Adobe Lightroom). Eerst en vooral de witbalans. Die klopt hier niet erg goed. Die staat bij mij standaard op gewoon zonlicht, altijd. Een steenloper heeft een witte buik, dus ik zeg tegen Aperture: DIT is wit. Punt. Aperture verstaat mij, en maakt er dan ook wit van:
boven: voor
onder: na
verder onder: daar klik ik dus.
Dan kijk ik of er overbelichte en onderbelichte stukjes zijn. Dat doe ik door een bepaalde ingebouwde functie (OPTION-SHIFT-H) die ik in één van mijn muisknoppen heb geprogrammeerd te activeren.
Dan zie ik dit:
En dan weet ik: geen probleem!
Ik verschuif met de balkjes "recovery", "exposure" en "brightness" en met de balk "highlights":
Goed. Nu de kleuren verder optimaliseren:
Een beetje extra contrast, een beetje "definition" (een soort lokaal contrast), een klein beetje saturation en nog wat vibrance.
Niet onder het gras, wel op het zand!
Ik heb nog véél te vertellen over de zomer, ook fotografisch, maar nu geen tijd (en zin...).
In 't kort: compactje meegenomen op 3-weken-fietstocht-naar-Berlijn, naar de Moezel (en daar vergeten), en nog een paar locaties voor ik 'm kwijtspeelde. Met "de grote" helaas bijna de hele vakantie niks gedaan.
Tot vorige week, met Danny!
Adder!
Diafragma is hier het maximum: 3,5. Vandaar de kleine scherptediepte.
Verder nog: polafilter, rijstzak, reflectiescherm (sunfire kleur, van lastolite, extreem handig ding), assistent die dat laatste vasthield.
Verder deden Brecht, Bert, Stephanie en Karel ook vrolijk mee, waarbij het opviel hoeveel schrik we toch van 't beest hadden :-).
Afgelopen weekend trok ik met Danny naar de Gaume. Mijn doel was: doorntjes fotograferen! Er zijn vijf soorten doorntjes: gewoon, zegge-, bos-, kalk- en zanddoorntje. dat zijn kleine sprinkhaantjes, die volwassen zijn in het voorjaar. Vermoedelijk lag daar het probleem: half juni is waarschijnlijk wat laat voor de beestjes... Ik vond enkel (op één plaats dan nog!) zeggedoorntjes. De rest was onmogelijk te vinden! En die *@$£€&*`§)°ç-zeggedoorntjes bleven ook niet zitten, zelfs om 5u 's ochtends sprongen ze dat het een lieve lust was!
Enkel onscherpe foto's van die beestjes dus... Gelukkig vloog het op de kalkhelling van Epiez een tikkeltje vol met vlinders. Niet overdreven aantallen, maar toch erg leuke beestjes. De volgende dag fotografeerden we in de moerassen van Chantemelle. Daar staat het boemvol met adderwortel, en die staat mooi in bloei. Een beetje saai op den duur, al die vlinders op adderwortel...
Er is ook één onbekende vlinder, waar de meesten tot nu toe "bosparelmoer" van maakten, maar ik ben nog niet overtuigd!
Hieronder dus vlinders, in plaats van die grrrrrrr-mmbllll-doorntjes.
Danny ging naar Konijnenberg en ik bestelde bij hem: Een Wimberley! Niet het vogelfotografen-schommelkop-ding van een paar honderden euro's, wel de "PLAMP". Super-handig bij macrofotografie. Tot nu toe heb ik het ding dus twee sessies gebruikt, maar ik ben nu al van mening dat het zijn geld zeker waard is!
De foto's:
Eerst icarusblauwtje, dan blauwe vuurvlinder, groot geadert witje, purperstreepparelmoer, tweekleurig hooibeestje, onbekende parelmoer twee x (bos???), zilveren maan. Tot slot nog een foto van een parelmoer, gewoon tussen de zilveren maan gefotografeerd. Maar 't is géén zilveren maan! Wat is het dan wel?
Onbekend!
Dezelfde vlinder:
Tot slot nog een onbekende parelmoer, maar een andere dan hier al getoond (denk ik...)!
Deze keer: De andere vogels...
Helgoland is eigenlijk een eiland voor vogelfreaks. Omdat het zo ver van de kust ligt, rusten veel trekvogels er een tijdje uit in alle rust. Het schijnt dat er roodkeelpieper en zo zat, maar we zijn hem niet gaan zoeken. In de trektijd moet het er enorm zijn van aantallen en soorten, dunkt me.
Hier de vogels die ik fotografeerde:
Eidereend: De eerste keer dat we deze moeder zagen, had ze 5 jongen. Toen peuzelde een meeuw er eentje op voor de neus van Danny (hij heeft er foto's van!). De volgende dag, waren er nog maar 2 jongen over. De natuur is hard!
Drieteenmeeuw: Deze vlogen massaal rond tussen de Jan van Genten, maar ik vond ze moeilijker om te fotograferen. Deze ene ging zitten voor wat nestmateriaal (pijlkruidkers).
Scholeksters waren er niet veel, maar sommigen hadden weinig schrik van mensen.
Merels hebben eten voor de jongen nodig:
Kleine mantelmeeuwen hadden een grote broedkolonie in de lage duinen van Düne (noord-oostkant) Er liep een weg dwars doorheen, dus ze werden constant door wandelaars verstoord. En ik had ook iets van "Ze doen zelf niet anders dan jongen stelen en opvreten, nu moeten ze er ook maar tegenkunnen dat ze hier verstoord worden". Dat is natuurlijk niet waar: ze verstoren andere vogels niet om te pesten, maar om hun eigen jongen te kunnen voeden. Net zoals een eidereend mosselen eet, een scholekster strandpieren en een bontbekplevier insectjes. Volkomen normaal!
Bontbekplevier: de mooiste vogel die ik gefotografeerd heb...
Ik ging mee met de Plantenwerkgroep van de JNM op Orchideeënweekendje in het verre Kanne. Het weer was goed, de wind niet sterk, de flora uitbundig en het gezelschap fantastisch.
Veel plantjes gezien, vanalles bijgeleerd, maar vooral veel gefotografeerd.
Ook mijn nieuw statief heb ik de eerste keer gebruikt. Dat wil zeggen dat mijn oud (Gitzo 1325) te koop is ;-).
In volgorde:
Kleine ratelaar, knolboterbloem (2x), boswitje, mergelgroeve, poppenorchis, soldaatje en grote keverorchis.
Buiten de Noordse witsnuitlibel, fotografeerden we nog andere beestjes: viervlek en nachtpauwoog. De gewone venwitsnuiten en vuurjuffers zijn niet gelukt... Ook alle reeen zijn mislukt. Dat was te verwachten: ze lopen weg! :-)
Ook nog héél mooie sporenkapsels van een mosje. Welk mosje precies weet ik nog niet zeker... Suggesties welkom!
